Kleurrijke fantasiemolen en interactieve presentaties brengen molengeschiedenis tot leven.

Het ‘Molenhuisje’ naast de Ekselse Stermolen biedt voortaan een meerwaarde aan het toerisme in Hechtel-Eksel. De gemeente profileert zich graag als groen en kindvriendelijk. Het vernieuwde ‘Molenhuisje’ sluit perfect aan bij die visie. Erfgoededucatie en een speelse aanpak gaan er hand in hand.

Een grote molensteen met 7 spelelementen vormt een kleurrijke fantasiemolen die het ‘Molenhuisje’ doet kraken en piepen. Op een erg speelse manier wordt het proces van graan tot meel tastbaar gemaakt. Een aantal verrassingseffecten en boeiende verhalen maken molengeschiedenis levendig voor de jonge bezoekers.
Bezoekers die meer te weten willen komen over de historiek van Hechtel-Eksel, zijn molens en molenaars, kunnen terecht op de bovenverdieping van het ‘Molenhuisje’. 5 Interactieve presentaties geven met veel beeld- en klankmateriaal een uniek overzicht van honderden jaren molengeschiedenis.

De vernieuwing van het 100-jarige molenhuis is een project dat kadert in Europese steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling. Deelgemeente Eksel, waar de molensite ligt, valt binnen het Leaderprojectgebied Kempen & Maasland. De financiering van Europa en bijkomende steun van de Provincie Limburg maakt het mogelijk dat Hechtel-Eksel als plattelandsgemeente kan investeren in duurzaam toerisme en erfgoededucatie.

In Bosland, een samenwerking tussen de stad Lommel, de gemeenten Hechtel-Eksel en Overpelt en het Agentschap voor Natuur en Bos, wordt weldra gestart met een uitzonderlijk project. Kunstenaar Will Beckers, gespecialiseerd in Land Art, gaat er drie eigenzinnige kunstwerken realiseren. Elk kunstwerk is verbonden met culturele en natuurlijke thema’s en wordt gemaakt van natuurlijke, organische materialen.

“In iedere gemeente zal een Land Art werk permanent te bewonderen zijn. Het is een uniek gegeven in Vlaanderen om kunst in de bossen te brengen”, zegt burgemeester Peter Vanvelthoven. Het thema in Lommel is, niet verwonderlijk gezien zijn geschiedenis, “Bijt in het Zand”. “We hadden de keuze uit twee zeer mooie ontwerpen. Op advies van onze kunstcommissie werd gekozen voor een organisch web, een extreme vergroting van een spinnenhuisje dat gemaakt wordt door een speciaal spinnetje dat leeft in het zand.” Een draadconstructie uit staal zal de basis vormen van het dichtgevlochten web. De constructie wordt opgespannen tussen enkele grote bomen. Op die manier zal het web, met een doorsnede van 8 tot 10 m, boven het bestaande wandelpad in Kattenbos gehangen worden.

 In Overpelt zal het natuurlijk beeldhouwwerk “Terug naar de Wortels” uitgroeien tot een fascinerend levend sculptuur. Er zal een ‘Dome’, een behuizing voor mens en dier, gevlochten worden. “Met deze grondvorm gaat Overpelt terug naar de wortels van het bestaan. Het kunstwerk zal op een eilandje achter het molenmuseum, gelegen in het water, in tijd zijn locatie volledig overgroeien”, aldus burgemeester van Overpelt Jaak Fransen.  Het derde kunstwerk wordt gerealiseerd in Hechtel-Eksel. “Het sculptuur dat de titel kreeg “De boom in” zal een plaats krijgen in het Pijnven. Raf Truyens, burgemeester van Hechtel-Eksel licht toe.

“Het nest dat enorme proporties zal aannemen wordt gevlochten uit duizenden takken. Na verloop van tijd zal het al groeiend zijn weg vinden tussen onze bomen”.

met schepen Marc Van Dyck voor de maquette van het Land Art Object voor Hechtel-Eksel

“Als hoogtepunt van de land Art installaties koppelen wij aan ieder sculptuur een educatief programma. De kunstwerken worden met hulp van de kinderen uit iedere gemeente gemaakt. Ons doel is om de jeugd bewust te maken van de schoonheid van de natuur en ze daarbij creatief te leren denken”, vertelt Will Beckers.

Het gemeentebestuur van Hechtel-Eksel was het al langer eens over het principe: bij elke nieuwbouw of ingrijpende verbouwing moeten voldoende parkeermogelijkheden worden voorzien op het bouwterrein.

De argumenten daarvoor liggen voor de hand. Ook in dorpen als Hechtel en Eksel neemt de verdichting van het centrum toe. Hierdoor stijgt de druk op de publieke parkings en het openbaar domein. Burgemeester Truyens: “We willen vermijden dat teveel parkeerplaatsen op het openbaar domein eenzijdig ingenomen worden door bewoners. Die parkeerbehoefte mag niet afgewenteld worden op het openbaar domein”.

Dit klinkt logisch, maar in de praktijk werkt het zo niet. Heel wat bouwheren leggen onvoldoende parkeerplaatsen aan, waardoor gewild of ongewild beslag gelegd wordt op het openbaar domein. Dit gaat ten koste van woon- en leefkwaliteit, en vaak ook van veiligheid voor fietsers en voetgangers.

Het college verbeterde het eerder goedgekeurde ontwerp van gemeentelijke stedenbouwkundige verordening en legt nu een aantal parkeerplaatsen op, afhankelijk van het aantal bijkomende woongelegenheden. Truyens: “Voor elke bijkomende woongelegenheid leggen we anderhalve parkeerplaats op, af te ronden naar boven. Bij bouwwerken van meer dan vier woongelegenheden moet in principe een ondergrondse parkeerplaats worden voorzien”.

De aanleg van die parkeerplaatsen is in se verplicht, maar in specifieke gevallen is het niet mogelijk om ze aan te leggen. Elke ontbrekende parkeerplaats op het eigen terrein, zal de bouwheer dan 10.000 EUR kosten. Het gemeentebestuur kan met dat geld mogelijk parkeerplaatsen aanleggen op het openbaar domein.

Op zondag 12 september 2010 wordt voor de 22ste keer Open Monumentendag gevierd in heel Vlaanderen.

Tijdens deze editie zijn de vier elementen aan het feest. Water, vuur, aarde en lucht hebben onmiskenbaar een grote invloed gehad op de manier waarop de mens en z’n omgeving zich doorheen de geschiedenis hebben ontwikkeld. En het zijn de ontelbare getuigen en sporen van de haat-liefdeverhouding tussen mens en elementen die tijdens deze editie van Open Monumentendag centraal staan. Ook Hechtel-Eksel zet de deuren van haar patrimonium open voor het grote publiek.

Aan het programma wordt nog hard gewerkt door het gemeentebestuur, Heemkundige Kring Hechtel-Eksel, Natuurpunt Hechtel-Eksel en andere overheden. Zeker is al dat het rijke landschap van de gemeente centraal zal komen te staan tijdens tentoonstellingen en geleide wandelingen

De ‘Begijnenvijvers’ behoren tot het gemeentelijk bosgebied Resterheide. De vijvers zijn sinds jaar en dag een geliefde plaats voor de sportvissers. De Witvisclub heeft er zijn stek en de honderden leden konden jarenlang met veel plezier hun sport uitoefenen. Tegelijkertijd stonden ze mee in voor het duurzaam beheer van het gebied.

Aalschover

Vandaag worden de vissers geplaagd door zwarte watervogels: de aalscholvers. Het dier brengt heel wat schade toe aan het aanwezige visbestand. Vreemd is dat niet. De totale populatie aalscholvers is in de voorbije 25 jaar in Europa vertwintigvoudigd en telt volgens de voorzichtigste schattingen vandaag 1,7 tot 1,8 miljoen vogels. Ze hebben zich tot ver buiten hun traditionele broedgebieden verspreid en nestelen inmiddels in gebieden waar ze vroeger nooit voorkwamen. Burgemeester Raf Truyens:

 “Dat de visclubs hierdoor een probleem hebben, is duidelijk. Aalscholvers hebben dagelijks 400 tot 600 gram vis nodig. Ze jagen in groep en kunnen in relatief korte tijd een groot deel van het visbestand in bepaalde wateren opeten”

Om te jagen duiken aalscholvers vanaf het wateroppervlak recht naar beneden. Ze achtervolgen hun prooi, maken hem buit met hun snavel en brengen hem naar de oppervlakte. Aalscholvers zijn echte kolonievogels. Als ze op jacht gaan, vliegen ze daarom meestal in grotere groepen op het water af. Normaal gaat iedere vogel daarna voor zichzelf op zoek naar prooi, maar vaak jagen ze ook in groepen die kunnen variëren van 25 tot enkele honderden vogels.

De doeltreffendheid van verschrikkers is twijfelachtig, aangezien dieren daar snel aan wennen. Truyens meent dat visserij en aquacultuur alleen kunnen worden beschermd door een beter beheer van de alsmaar groeiende populaties aalscholvers.

Beheersmaatregelen zijn niet uitzonderlijk. Uit de afgelopen jaren zijn daarvan diverse voorbeelden bekend. Het ging daarbij om maatregelen van tijdelijke aard of om maatregelen die zich tot een bepaald gebied beperkten, zoals afschotvergunningen voor bepaalde gebieden (Zweden, Polen, Italië, Denemarken, Duitsland, Oostenrijk), voor bepaalde perioden (Roemenië, Estland) of voor bepaalde quota (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Slovenië); verder incidenteel vergunningen voor ingrepen in broedkolonies (vellen van nestbomen, onvruchtbaar maken van eieren).

In Vlaanderen zijn bejaging en bestrijding momenteel niet mogelijk.

De burgemeester vraagt naar een oplossing voor het probleem. Hij stelt voor om op korte termijn te onderzoeken of de aalscholvers kunnen bestreden worden, zodat de populatie aalscholvers op lange termijn in het cultuurlandschap integreert en de vissoorten en ecosystemen niet langer in gevaar zijn.

Als de Vlaamse overheid de vogel enkel wil verdrijven naar andere plaatsen, lijkt het hem opportuun om de preventieve maatregelen die de clubs zouden moeten nemen ook te financieren. Het plaatsen van onderwaterkooien, netten met staalkabels en katrollensystemen en andere afschrikkingsmiddelen zijn immers onbetaalbaar voor de verenigingen van sportvissers. Ze zijn bovendien experimenteel en bieden geen garanties op succes.

“Het lijkt me logisch dat wanneer de Vlaamse overheid de sportvissers oplossingen suggereert waarvan het succes niet bewezen is, dat zij dan ook de kosten draagt voor de maatregelen en de effecten ervan op wetenschappelijke wijze opvolgt”